Buram buram hasret kokuyor Eylül’üm..
Başkent’ime yağan bu yağmur,
çisil çisil hüzün akıttı mürekkebime,
düşürdü yine sevilmişliğin o hayıflanışını..
bak!
aklıma düştün yine yakın ama,
keşfedilmemiş kapılar kadar uzaksın bana..
alaca karanlıklarda titreye dursun yüreğim,
alaturka tadında şekerlemeli şimdi duyguları,
bir bir şahlanmalı geleceğin şehrazatı..
bırak aralık kalsın kapılar,
yakılmamış nostaljik mektuplar,
her biri adreslere bırakılmalı..
hakkını yedik sevdanın....
unutuldu...
unuttuk işte...!
ertelenmişliğin telafisi yapılmalı..
cesareti körüklemenin tam zamanı !
şimdi şehrin karanlığında dalgalanıyor,
kadınların etekleri..
yüreklerini uçura uçura,
serpiyorlar hazan yapraklarını
Ankara’nın cilveli kaldırımlarına..
damar parçalar süslüyor şimdi sokak lambalarını,
ahenkle raks ediyor sonbahar..
herşey yerli yerinde gibi,
sanki biraz alofluğu sindi Eylül’ün,
üşüdüm,hüzünlendim..
boşver be..
hadi bakalım
keşkelerin şerefine devirelim iki kadeh..




saygılarımla,

Eylül.2008