Her şey çok güzelken..
Olmaktan korktuğum yerde buldum bir an kendimi...
Esen rüzgarlarda dört bir yana savruldum...
Toparlayamadım kendimi, her ayağa kalkmaya yeltendiğimde.
Daha da yerle bir oldum yüzüme vurulan acılarla...
Daha da güçsüzleştim, daha da kırıldım.
Zamanla vazgeçtim gözümü kulağımı kapadım her şeye...
Duvarlar ördüm herkesle arama ve sana geldim.
Hiç bir ihtimal yok ki gönül bağım çözülsün.
Durulsun gam durulsun keder.
Hüzün kafidir, hüzün acıdan manîdar.
Her şey yayından çıkan bir ok gibi; koşsan da, kaçsan da.
Saklansan da, uyusan da, uyumasan da, sansan da sanmasan da
Hayatın omuzlarıma yüklediği yükle..
Ağlıyoruz; dünyaya gözlerimizi açtığımızdan beri ..
Yorgun adımlar eşliğinde günleri ve hatta yılları deviriyorum ...
Başımı gökyüzüne doğru kaldırıp..
Gözlerimden akan yaşlarla "bir umut dedim bi umut... "