BENİM VEKİLİM!

Laflara bakınca taşıyor ilim
Mütevazı çöker gerekmez kilim
Ne çok seviyormuş beni vekilim
Sevmesinler; daha istemiyorum!

Ankara dediğin ulaşılmaz yer
Millet ulaşamaz, vekilleri yer
Şansları olanlar edinirler yer
Yermesinler; daha istemiyorum!

Fiyakalı olur Meclisi bulsa
Değişir her şeyi, elinde olsa
Olur da gariban, yanına gelse
Kovmasınlar; daha istemiyorum!

Âlem gördü birbirini döveni
Göremedik şöyle içten seveni
Çok da gördük ana bacı söveni
Sövmesinler; daha istemiyorum!

Millet asil seçilenler hep vekil
İsterler millete, versinler akıl
Seçilince olur hepsi bir şekil
Olmasınlar; daha istemiyorum!

Beş yılda bir köye konvoyla gelip
Yatma yeri sanıyorlar yan gelip
Milletin sırtından bir yere gelip
Azmasınlar; daha istemiyorum!

Asılı unutan, asîl olmuyor
Çoğu vekil halka vasıl olmuyor
Seçimden seçime usül olmuyor
Üzmesinler; daha istemiyorum!

Kaçtır acep vekillerin rakımı
Çok pahalı oldu şahsî bakımı
Göz boyamak için uçuk rakamı
Yazmasınlar; daha istemiyorum!

Soranı görmedim çare ne diye
Sanıyor ki o makamlar hediye
Listebaşı olmak için methiye
Düzmesinler; daha istemiyorum!

Aynı kefe almaz hoş hepisini
Bilmezler milletin o tepkisini
Kıyafete bakıp oy deposunu
Süzmesinler; daha istemiyorum!

Çok şükür canımız sağ elimizde
Söylenemez sözle, var dilimizde
Şöyle böyle diye, mahallemizde
Gezmesinler; daha istemiyorum!

Kısacası sizden iyice bezdim
İçimden geçenin azını yazdım
Size değil asıl kendime kızdım
Kızmasınlar; daha istemiyorum!

Sizin yerinizde hiç gözüm yoktur
Verilemez bir tek hesabım yoktur
Üç kuruşluk keyfim kimsede yoktur
Bozmasınlar; daha istemiyorum!

Murat Kahraman Murâdî
21.07.2023/İst.