Analar ölünce aydınlık ölür,
Dünya karanlıktır evladı için.
Evlatlar, Ana’yı omzuna alır,
Mezara gitse de sevinir, niçin?

Kimseler görmesin evlat acısı,
Derdin bana gelsin söyler her Ana.
Gözlemek çetindir evlada yası,
Evvelce ölümü diler her Ana.

Sabır da tükenir, metin olmakta,
Gelir diye evlat, yollara bakar.
Her can borcun öder, Ana solmakta,
Ana’yı, Bala’nın acısı yıkar.

Verende, alanda yaratan Allah,
Analar sağ iken canlar almasın.
Evlat alıp, Ana ağlatan Allah,
Anaların gözü yaşlı olmasın.

Analar sevginin timsali yerde,
Evladı meyvesi, şirin canıdır.
Allah! hiçbir Ana kalmasın darda,
Evlatlar, Ana’nın zaaf yanıdır.

Rahmete gittiler Analarımız,
Daha, halın nece? soranda yoktur.
Uçtu yeşil ördek, sunalarımız,
Gördüğüm rüyayı yoranda yoktur.

Merhamet doludur Ana yüreği,
Her öksüz çocuğu görünce ağlar.
Rabbim Emircan’ın budur dileği,
Solmasın Analar, gül açsın bağlar.
27.3.2023 Emir Şıktaş