Sizler, güler iken bense ağladım
Güzel çirkin kaderime bağladım
Affettim cabası, güller yolladım
Acaba, siz beni hoş mu sandınız

Her kapı, kapandı yüzüme karşı
Dik bayır oldunuz düzüme karşı
Ağlarken güldünüz özüme karşı
Siz beni kas katı taş mı sandınız

Tüm bunlar bahtımın yazısı gibi
Hançer değmiş, yanın sızısı gibi
Dost gördüklerimden bazısı gibi
Sızlayan sineyi, kuş mu sandınız

Binlerce şükürler aklım, serimde
İçmedim ve lakin keyfim yerinde
Aşk ile harlanan köz var derinde
Ağlayan siz beni keş mi sandınız

Boş Serin cehline, gülerim elbet
Düşmansa hıncımı bilerim elbet
Dost bilsem aşımı bölerim elbet
Yan yattım diye tuş mu sandınız

Yad elle değil de yenildim dosta
Çırakla uğraştım bilmedim usta
Uzanıp yatmadım diye bir posta
Bedende akılsız, baş mı sandınız

Tapmayın kem pula, el ayak kiri
Çoğundan hallice, emsalden diri
Hep güzel düşledim, öteden beri
Dinleyin siz beni boş mu sandınız ..

H.C.ÖRS(Cemali), Ankara - 11/2009 (A - 09)