ANNEM BENİM MELEĞİM!

Henüz, daha Dünya ya gelmeden önce...
Küçük bir zerre iken...
Gaipten: "Hazırlan!
Gideceksin yakında Dünyaya!" Diye bir ses geldi kulağıma...
Şaşırdım, ürperdim...
: "Neden ürperdin?" Dedi...
"Korkuyorum, ben oraya gitmekten!." Dedim...
: "Neden?" Diye cevap verdi...
:"Çünkü orası çok büyük!"
"Ben ise oldukça küçük ve bir zerreyim!"
: "Hayır, gideceksin!’
:"Peki, neden?"
:"Emir öyle gideceksin!" Dedi.
Üzüldüm!...
:"Hayır gitmek istemiyorum!" Dedım...
Direndim!
Hıçkıra hıçkıra ağladım...
Tekrar kararlı bir ses tonu ile ilahi ses: "Hayır, gideceksin!"
:"peki neden!" Dedim...
"Emir öyle!" Dedi.
Hemen, beni çıkardılar kocaman bir huzura...
Yalvardım Yaradan’a.
Yalvardım Allah a...
"Nolur göndermeyin beni.!" Diye...
İlahi ses, şefkatle: "Hayır, olmaz gideceksin!.."
:"Neden?"
"Çünkü, düzen böyle, gitmen gerek diye.. ’
Ağladım....
"Beni göndermeyin oraya...’
Gaipten gelen şefkat dolu ses kulağımda yankılandı...
:"Korkmana, endişelenmeye gerek yok!" Diye...
’Ama ben ne yaparım?’
"Ne ederim tek başıma orada?" Dye?
Tekrar ağladım hıçkıra, hıçkıra!
:"Nolur Allah im!"
"Nolur, beni gönderme!" Diye...
"O, koskoca Dünya ya!"
"Ben yapa yanlız, orada tek başıma yapamam!" Diye...
:"İlahi düzen öyle!"
"Gideceksin, korkma!"
Diye ses yankılandı kulağımda...
O, ana kadar yalvardım!
Hep hıçkıra hıçkıra ağladım!
Hıçkırıklara boğuldum!
"Ben, o kocaman Dünya’da nasıl yaparım?" Diye...
Ulu Yaradan buyurdu:
"Korkma, senden önce sana bir koruyucu melek gönderdim, oraya!" Dedi...
Şaşırdım!...
"Nasıl yani?" Dedım...
: "O Seni bekliyor orada!’
"O herşeyin ile ilgilenecek!"
"Seni koruyup kollayacak!"
Merakla: "Peki, o beni nasıl tanıyacak Allah’m?"
Yaradan Buyurdu: "O seni kokundan tanıyacak!"
Dedim ki:
"Peki, ben orada, ne yer, ne içerim?"
"Ben aç kalır ölürüm!’ Diye, ağladım!...
Yüce yaradan yine: huzur veren bir sesle...
’Korkma!’
’Sen açken...’
’O yemiyecek.’
"Önce seni yedirecek, doyuracak!"
"Peki, ben çiplakken üşumüyecekmiyim?" Dedim...
:"Hayır!"
"Sen çıplakken, O giymeyecek! ’
"Önce seni giydirecek!"
"Peki beni o ne olarak görecek?"
: ’Kendisinden bir parça olarak, evladı görecek!."
"O sana, yavrum diyecek!"
"Üstelik, seni çok sevecek!Seni bağrına basıp ısıtacak!"
"Kuzum benim diye sevecek!’
Birden içimdeki endişe, sevince döndü!
:"Bu sözler kulağa hoş geliyor!"
: "Evet, o sena, Dünyada can verecek!"
"Süt verecek!"
"Sana hayat, sana can verecek!"
Birden rahatladım!
İçimde ki, korku ve endişe gitti...
İçim sevinçle doldu!
Yüzümde hoş bir tebessüm oluştu!
Kendimi tutamayıp: "Yaşasın!" Dedim...
Gideceğim sırada, merakla geriye döndüm!
:"Peki, ben onu nasıl tanıyacağım?"
Yüce yaratan şefkatle:
"Sen onu kokusundan tanıyıp, anne diyeceksin!"
"Onu MELEĞİN belleyeceksin!
: Peki, Allah’ım benım için yarattığın Melegın adı ne?’’
:"Adının önemi yok!
ama, sen ona
ANNE DİYECEKSİN!!!
"Sarılıp benim canım ANAM diyeceksin!"
İçimi, mutluluk kapladı...
Sevinçten çoştum!
:"Demek ki, buymuş benim kaderim!"
"Alın yazım!" Dedım...
:"Hemen beni Dünyaya gönderin!" Dedim...
Sevinçle, heyacanla
Dünyaya gittim!
Meleğimle tanıştım!
"İyi ki gelmişim Dünya ya..’
"İyi ki, tanışmışım, Dünyada ki
MELEĞİM le..
Dinçer Dayı