6
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
938
Okunma
Bunalıyorsun artık bu saçma dünyada,
Ağlamaktan korkuyorsun yada.
Ölüme aşıksın; fakat o sana değilse,
Ölmezsin başın yere eğilse de.
Saatler durmuş yalnızlığını besliyor.
Artık ne güneş açıyor, ne hava esiyor...
Hayat diyorsun, kader diyorsun;
Yalnızlık bir türlü geçmiyor.
Kalbinin yükü ağır dinmiyor yorgunluk.
Bedenin kedere uzun yapıyor yolculuk.
Bir sebeb arıyorsun olanlara,
Kaderine bir tokat vurup duranlara.
Kızıyorsun, küsüyorsun... sebeb bulamıyorsun.
Hergüne istiyorsun ki mutlu başlamak;
Ama iğrenç geliyor hayatta kalmak, yaşamak.
Nefes almak bile ruhuna acı veriyor.
Ama ne fayda mahkumsun kaçamazsın;
Artık zaman gelmiş yalnızlıktan kurtulamazsın.
İmza : rusty30
Cevap Yaz