Yeşil Afşin derlerdi yarpuz güzel şehrine
Yazı serin havası temiz huzuru vardı
Genç çimmeye girerken temiz Ceyhan nehrine
Korku yoktu havası temiz huzuru vardı.

Zehir’e esir olmuş nefes alamaz insan
Ölüme terk edilmiş şehir kalamaz insan
Sorumlusu nerede arar bulamaz insan
Karnı toktu havası temiz huzuru vardı.

Umut tükendi asil neslimi yokluk sardı
Geçmiş gelir aklıma bahçeli evler vardı
İnsanlık tükendi oy yedi uyurlar sırdı
Yeşil çoktu havası temiz huzuru vardı.

Kar yağardı dağlara su çağlardı derede
Bilinmeyen endemik çiçek vardı yörede
Kulak verin ne olur garibe bir kerede
Aslı Türk’tü havası temiz huzuru vardı.

Vuslat nerede yaşam hakkı dumana bağlı
Dost Zahiri de derki ana ciğerim dağlı
Ecel gelmeden önce yediğim kurşun yağlı
Kanser yoktu havası temiz huzuru vardı.

Tahir GÖRENLİ.14.01.2023