Gülücük Kuşlarına





bir kadın ve bir erkeğin
elleri şimdilerde
çocuk mahzenlerinde akıl oynaklığı
tüm tımarhaneler bize çalışıyor
delirme nöbetlerinde her yer kirletilmiş
çocuk ceset kokuyor



kalbin vukusu ancak tek hakim olan
Hây tarafından işaretlenir
kalbim üşüyor tanrım
bir ucundan diğer ucunu işaretinle ört


sesim kendimden içre
bütün kuyular yusuf dolu


tanrıyla muhabbetim
insanoğlunun ateşi bulduğu an körüklendi
ebabil kanatlarından döküldüm
misafir kimliğimle avuçlarına
etrafım putperestlerle doluydu
mahremin yükü küfür
mazbatası ömürdü


sonra kayboldum
yolculuk telaşlı çocukların uykularında
dudaklarım bulutlu dualarla gezindi durdu
kutsal kitapların ayet aralarında
koynumda konaklayan
bir muskaya istimlak ettim dilimi
bütün çocuklar gülsün diye


ve kanım
az önce avuçlarımın çizgilerinde tarihe karıştı
parmaklarım ayın on dördünü neştere buladı
yüzümün bir yarısı k/ayıp
embriyo oluşumunda usul usul yanaştı azrail


ayaklarım başımın üzerinde
aklım ayaklarımla kaçıyor sınır vaveylasına
ki çığlığım ikindi seferinde secde dergâhı
hadi üfle ruhuma çığ bir şiir
düşeyim celi cinayetine çocuk


bilirim tebessümün tecritlidir
yüzünde üşür melekler


adil değildi mahşere kalan bahtiyarlık
benim sıratım kalbimin kıyametiydi
bir gülün gamzesinde
keşke ben bir güvercinin gözlerine
sürgün edilseydim
düş pazarında ağlamasaydı çocuklar


beynimin içi yedi katman
retinamın duvarı lanetlenmeden
tanrım kutsa beni kendime gömülmeden


kelepçe takılmış bir tutanakta ufalandım
yosma kalelerin ateş imgeleriyle
burjuva köpekliğinde dişler salya akıtıyor
soğuğun karanlığına gökten boşalırcasına
bin çocuk düşüyor kaldırımlara
kaldırımlar Ervâh-ı habîse


göğsümü kundaklayan tufan
yunusa kapı hüseyine ker/bela
yazgının yarasını deşen tırnak
ateş’e kül tedirginliği
suyun sabrına kıyam


cüz içinden fışkıran kesik yüzler kör
fütursuz akıl ise
kendi leşini temizlemekle meşgul
iblis, başı dönmüş et yiyiciliğinde
us’a günah tohumu aşılıyor araf geçidinde
dinler mahzeninde yok edilirken aziz kutsallığı
her yer alacakaranlık senaryosu


ve tüm çocuklar duvarların ense köklerine
kızıl lahitten yazılıyor
sökül beni tanrım fars ağzımdan
ha düştüm ha düşeceğim
kemiklerimin kromozomlarına fişlenmiş
yüzyıllar fahişesine



ateş korunda tırnak içlerim
düşük yapmış ceset yığınları
mumyalanmış ra
gök ellerinde yenilen lâ ülkesi



ters ayinde
yeniden dirildim çocuk dudaklarında
tanrım öl beni ya da ol beni








Abiş varlığın gökkubedir.




Believe / Koray Kzılcan
ikinomısak
lösev



Abiş varlığın gök kubbedir.