Ağlansa Da Olur

Rüzgara bırak da özlemlerini,
Çoşsunlar ben sana gelene kadar.
Elbet kavuşuruz, bekle yarını!
Davul zurna seni alana kadar.

Avuçların açık, gözler ufukta,
Ta yürekten iste, duyan var gökte.
Ne olursun sabret, derdi unut da,
Arayıp da seni bulana kadar.

Neymiş ki... ben seni hiç sevmezmişim;
Bu kadar kelâmı niçin yazmışım?
Bilesin aynıdır hep içim dışım,
Niye düştü yürek yalana kadar?

Alem mi yerdi ki bu mehmedini?
El ne derse desin sensin kadını.
Aşkımız çok yüce, bil kıymetini,
Sen ben bir yastıkta ölene kadar.

Bizim bu aşkımız ebet bitmez ki,
Olur da gülmezsek kuşlar ötmez ki.
Baharlar uzar da yazlar gitmez ki,
İkimiz bir fidan olana kadar.

Kavuşma yerinde bir korku sarsa,
Sabretsin bekleyen geçikme görse.
Bir aşkın sonunda mutluluk varsa,
Ağlansa da olur gülene kadar.

Mehmet Semercio