3
Yorum
13
Beğeni
0,0
Puan
484
Okunma
Düşman bakıyordu gözlerin
Gözlerin aralıyordu kapısını kalbinin.
Bin dereden su getiriyordun
Çok konuşuyordun,sular kirleniyordu.
O sular ile yüzünü yıkıyordun
Su,su olduğundan utanıyordu.
Düşman bakıyordu gözlerin
Dünyadan haberi olmayan bir sabinin
Çatısına delikler açıyordun
Yağmur sızıyordu eve,ana ağlıyordu,
Baba bağrını dağlıyordu
Yağmasa olmazdı,ama yağmur utanıyordu.
Düşman bakıyordu gözlerin
Bilmiyor tanımıyordun
Anlamıyordun,
Düşman bakıyordun,insanı bilmeden
Gözlerin kalbini gösteriyordu
Mum oldum diyordun
Dibine ışık vermiyordun.
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz