Talihimi yönüme tutup çeviremedim,
Bak işte ben bugün de gülmedim iki gözüm.!
Bir tek şu hasretini yıkıp deviremedim,
Bak işte ben bugün de ölmedim iki gözüm.!

Anlarsın umuduyla tükettiğim nefesi,
Boşuna harcamışım sustu içimin sesi,
Tutulmayan sözlerde yitirdiğim hevesi,
Bak işte ben bugün de bulmadım iki gözüm.!

Gönül ferahlığıyla dizlerine bu başı,
Koyamadım gücüm yok çatladı sabır taşı,
Yanağımda birikip, gözümden akan yaşı,
Bak işte ben bugün de silmedim iki gözüm.!

Bir an bile düşmezken zerre kadar kuşkuya,
Öylesine kararlı, kapılmazken korkuya,
Hayâl kırıklığından huzur ile uykuya,
Bak işte ben bugün de dalmadım iki gözüm.!

Ne çok biriktirmişim dilimde “meğer”imi,
Keşkeler çoğalırken azaltıp “eğer” imi,
Herkese fazla fazla, bir kendi “değer”imi,
Bak işte ben bugün de bilmedim iki gözüm.!

Seyyal Tanır