Olamadın ulan hiç kimse gibi,
Olamadın.
Bir bana sahip çıkamadın.
Tutamadın ulan ellerimden.
Kimsem yoktu kimsesizdim,
Alıp yüzümü avuçlarının arasına
Diyemedin "hep yanındayım" diye
Diyemedin.
Tutamadın verdiğin hiçbir sözü,
Ağzından çıkan hiçbir kelimenin hakkını veremedin.
Geçip karşıma diyemedin ulan "seni çekip almaya benim gücüm yetmedi" diyemedin.
Bakıp gözlerimin içine "sevemedim ben seni" diyemedin.
Sevemedin.
"Benim adamlığım bu kadarına yetti" diyemedin.
"Ben seni hiç sevmedim" diyemedin.
Adam gibi geçip karşıma "bizden ne köy olur ne kasaba" diyemedin.
Senle burda oturup adamlığı tartışacak değilim.
İki doğru kelime etmeyede yüreğin yetmez senin bilirim.
İçimi söküp koysam önüne yine vicdanın acımaz onu da bilirim.
Ama ne fark eder ulan,
Olamadın hiç kimse gibi olamadın.
Başkalarının başkaları için göze aldıklarını sen benim için göze alamadın.
Değmeyecek, hak etmeyen birçok insan mutlu olurken sen benimle mutlu olabilme ihtimalini bile göze alamadın.
Ne denir bilmiyorum ama hak etmedin ulan işte,
Bu sevginin bir gramını bile hak etmedin...