Gittiğim yerde belki
zaman zaman yaralarımı kanatacağım..!
Lakin eninde sonunda,
yaşadığım her şeyi
ve yaşatanları unutacağım..!
Adım gibi biliyorum,
hakettiğim sevgiyi
orada bulacağım…
Giderken yanıma bir tek
uğruna bir ömür harcayıp
ağır bir bedel ödediğim
“ceketimi” alacağım..!
Huzur içinde uyanacağım bu son uykuma,
Yalnızca benim olan
yıllar içinde
benimle birlikte solan
sökülüp yırtılda da
benimle kalan ceketimle dalacağım..!
Hiç bir beklentim olmayan bu hayat
Ne çok şey beklemiş meğer benden..!
Alacağını almasına rağmen
bıu ruh ve bedenden…
Giderken,
Albümlerde solup gidecek tüm resimleri
Yaralarımı tazeleyecek tüm isimleri
Ve
İnsan suretindeki tüm cisimleri,
Kederiyle baş başa kalmış biri olarak
Kaderiyle baş başa bırakacağım..!
Dönüp arkama bakmadan
Tüm ümit ışıklarını söndürüp
Bir “gece lambası” dahi yakmadan
Öne eğik bir başla
yüzüme mahzun bir tavır takmadan
devrilen bir testiden toprağa dökülen su gibi
kıvrıla kıvrıla akacağım…
Usulca
Sessizce
Gözden kaybolacağım…
Biliyorum,
Gittiğim yerde
Çok mutlu olacağım..!
(Onuncuköylü-İsmail SIKICIKOĞLU)