Sen hiç Aklın ile Yüreğin arasında kaldın mı ?
Ben defalarca kaldım....
Çünkü aklım devamlı mantığı ile hareket ederken,
Yüreğim her zaman kendi iç sesini dinlemiştir.

Ama nedense Aklım bu sevdaya hiç güvenemedi,
Ve bu sevdayı yüreğimde bitirmek için,
Bir hafiye gibi sürekli planlar yaptı.
Ama bir şekilde planlarını,
Gerçekleştirmesine engel olup,
İçerden yardım eden ve bilgi sızdıran bir var.

Ve Aklım her zamanki gibi
Yüreğimden şüpheleniyor.
Ama bir türlü bunu ispatlayamadığı için
Aklım ile yüreğim arasında,
Yıllardır süregelen,bir husumet var.

Ama geçenlerde;Onun için üzülüp,
Gözyaşı dökerken yakalandım.
Ve aklım yüreğime suç üstü yaptı,

Ve başladı yüreğimi,
Gece gündüz sorgulamaya,

Bağışla beni Aklım,
Yüreğim amansız bir sevdanın,
Peşine düştü düşeli,
Aklıma ve bedenime ihanet edip,
Kendine yakışmayacak şeyleri yapıp,
Değmeyecek bir sevdanın peşinde,
Kendi kendini madara etti.

Ama artık sana söz aklım,
Muhbir artık;
Ölümüne suskun....

Çünkü; Aklım, haklı çıktı,
Çoğu bu dünyada, yaşadığı aşkta;
Sevdalı ,biz ise davalı olduk.
Haklının hakkını alacağı,
O büyük günde görüşürüz....