VELİ-VALİDEYN’E,

Ne iştir anneler- babalar günü,
Allah-u Tealâ böyle mi ister?
Üç yüz altmış dört gün evlat sürgünü
Yaşlına hürmet et, ihtimam göster...

Besleyip büyütüp getir bir yaşa
Büyük adam olsun, belki de paşa
Belin bükülünce kimsesiz yaşa
Yaşlına hürmet et, ihtimam göster...

Suhuflar, dört büyük semavi kitap
Şefkat merhametle ediyor hitap
Veli-valideyn’in düşünce bitap
Yaşlına hürmet et, ihtimam göster...

Öf deme onlara olsan da haklı
Bazı zaman gidip gelse de aklı
Anne ayağında cennetin saklı
Yaşlına hürmet et, ihtimam göster...

Yenik düşme modern şehir devine
Yollama yaşlını huzur evine
Dostları üzüle, düşman sevine
Yaşlına hürmet et, ihtimam göster...

İhtiyarlık haksız bir ceza gibi
Aldıkları nefes bir eza gibi
Masum, mağdur, keza ve keza gibi
Yaşlına hürmet et, ihtimam göster...

Her zaman kıymet bil nefsine uyma
Bir bayramda insan yerine koyma
Arkasından vicdan azabı duyma
Yaşlına hürmet et, ihtimam göster...

Yanında ölürse varken rızası
Dua eder sana her bir azası
Namaz oruç gibi yoktur kazası
Yaşlına hürmet et, ihtimam göster...

Bedenleri eskir, ruhlar diridir
Onlar ki toplumun fani piridir
Günah hanesinden muaf- berî’dir
Yaşlına hürmet et, ihtimam göster...

Evlat yetiştirmek boş bir heva mı
Hayata küstürmek hak mı reva mı
İlaçlar doktorlar derde deva mı?
Yaşlına hürmet et, ihtimam göster...

Söylerim velâkin beni kim dinler
Ararım, nerede o eski dünler
Canımı sıkıyor bu özel günler
Yaşlına hürmet et, ihtimam göster...

İstemezler mi hiç onlara sorun
Bir evde yaşamak dedeyle torun
’Türk Ailesi’ni’ yeniden kurun
Yaşlına hürmet et, ihtimam göster...
.........
Dr. Ayşe İzci Coşkuner, 20/6/2019, ANTALYA