Tadı damağımda kaldı vallahi,
Üç öğün yediğim hayâl pilavı.
Lezzetine doyum olur mu sahi?
Üç öğün yediğim hayâl pilavı.

Gözüm onda,başka bir şeyi görmem,
Kebaba,dönere elimi sürmem,
Beş kazan olsa da kimseye vermem,
Üç öğün yediğim hayâl pilavı.

Karıncayı bile yanına koymam,
Cacığa,ayrana ihtiyaç duymam,
Günde otuz kere yesem de doymam,
Üç öğün yediğim hayâl pilavı.

Tembel nefsim yalnız ona kanatlı,
Son hızla koşarım,yetişmez atlı,
Şekerden,kaymaktan,baldan da tatlı,
Üç öğün yediğim hayâl pilavı.

Tadına varanlar yüksekten uçar,
Gıdası fazladır,vitamin saçar,
Doymayı bilmezsin,iştahı açar,
Üç öğün yediğim hayâl pilavı.

Sözlere sığmıyor yazıya gelmez,
Onunla beslenen hiç kimse ölmez,
Bereketi çoktur tükenmek bilmez,
Üç öğün yediğim hayâl pilavı.

Gerek var mı gayrı havaya,suya?
İki-üç adımla çıkarım aya,
Metin-iyim derki sığmam dünyaya,
Üç öğün yediğim hayâl pilavı.

....Şükrü Metin Şiirleri...

Kayıt Tarihi : 18.7.2010 01:27:00

© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.