Tutunduğum dalların kırılgan yanlarında ,
Sahipsiz düşlerimin her anında sen varsın,
Sürüklenen zamanın kaybolan dünlerinde,
Zifiri kışlarımın her anında sen varsın.

Özlediğim şefkatin sancıyan yerlerinde,
Avcumdaki sevdanın geçmeyen kirlerinde,
Gördüğüm rüyaların o çorak kırlarında,
Gözdeki yaşlarımın her anında sen varsın.

Böyle mi olmalıydı bu sevdanın baharı,
Yaktı kavurdu beni ayrılığın şu harı,
Sen miydin söyle zalim hasretliğin diyarı,
Çattığım kaşlarımın her anında sen varsın.

Dört mevsim yeşerirdin gönlümün bahçesinde,
Ne azıklar sakladım gurbetin bohçasında,
Sustu hep dilim lal’im yalnızlık lehçesinde,
Sıktığım dişlerimin her anında sen varsın.

Dildar’ım reva mıydı yaptığın bunca zulüm,
Yokluğun dirhem dirhem şu gönlüme hep ölüm,
Ben dünyada yaşayan lakin ölmüş bir kulum,
Vurduğum başlarımın her anında sen varsın,
Gözdeki yaşlarımın her anında sen varsın.

Cihan BERDİBEK
31/05/2022