3
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1184
Okunma
Her akşam üstü bu saatlerde
Alev kokulu tufanlar çöküyor
Bakir umutların ense köküne..
Dev bir örümcek misali çaresizlik
Çelikten ağlar örüyor yüreğime.
Yaslanıp bir duvar dibine
Ağlamak istiyorum..
Her gece bu saatlerde,
Ak kefenlere bürünmüş
Uzanmış yatıyor
Musalla taşında saadetler..
Sadakat sudan ucuz
Para etmiyor vefa.
Sabahı olmayan
Ölüm uykusunda yüreğim,
Karabasanlarla boğuşuyor.
Hangi ele uzansam,
Hangi dala tutunsam kâr etmiyor.
Çaresiz
Ağlamak istiyorum...
Her ayrılık saati vurduğunda
Kimsesiz bir deniz ortasında
Yedi başlı ejderha gibi
Vahşi dalgalar dövüyor yüreğimi.
Üşümek,
Yanmak,
Yok olmak arası bir şey.
Çaresiz
Ağlamak istiyorum.
Ağlamak ayıpmış, kimin umurunda...
Ağla ağlayabildiğin kadar..
Osman Karaarslan
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz