Dün akşam iş çıkışıydı
Yolumu şaşırdım,,,
Ayaklarım ezberlemişcesine
El ele tutuşup gezdiğimiz
O çınar ağaçlarının gölge yaptığı
Adına sevgi yolu dediğimiz
Sokağa çıkardı beni....

Bi ara gözlerim çaktırmadan
Hani o beğendiğin kırmızı gül var ya
Onu alıpta, utana sıkıla sana verdiğim
Çiçekçi İsmail abinin dükkanını aradı
Heyytt bee...
Doğruya unutmuşum,,
İsmail abi de yıllar önce göçüp gitmişti
Hanımı Nevin ablada yaşlanmış,
Dükkana kilidi vurmuştu çoktan....

Senle el ele tutuşup yürürken
Ne yalan söyliyeyem
O yol hiç bitmesin isterdim,,
Şimdilerde o yol, sensiz hiç bitmez oldu..
Kaldırımlar, yine aynıydı...
Trafik tek yön akmaya başlamış sensiz
Hatta sokağın isminide değiştirmişler

Adım adım yürürken,
Köşe başına yaklaştıkça,
Gülümsemen geldi aklıma
Sonra,,
Hoşça kal deyip,
Yanağıma kondurduğun busen...!!
Senden sonra,
İlk defa uğradım bu sokağa
Senden sonra,
kimse sen olmadı,
Senden sonra,
Hiç bırakmazcasına,
Yalnızlık tuttu ellerimi....