ANNE -10- BİTMEDİ ANNE!

Sen gidince bize, geldi öksüzlük
Kırk yıl oldu hâlâ, gitmedi anne!
Kader imiş bize, kaldı sensizlik
Bir garip bülbüle, yetmedi anne!

Anne denilmiş ya, bulunmaz eşin
Almadan hakkını, verirdin peşin
Ufukta parlayan, anne güneşin
Batmayacak, hâlâ, batmadı anne!

Anlamsızdır sanki, sensiz bu dünya
Öz annesiz neye, yarar bu dünya
Şahitlidir senden, sonra bu dünya
Kendisine bir şey, katmadı anne!

Tükettim tükenmez, yazan kalemi
Bir hayli dolaştım, dünya âlemi
Ciğerimde sensiz, yanan elemi
Dünya birleşti de, atmadı anne!

Ne oldum değil de, ne olacağım
Sandım ki yeniden, sen bulacağım
Anne diye kayırdığım ocağım
Dünyayı yaktım da, tütmedi anne!

Rasûl Annesiydi, senin o adın
Tarifsizdir hazzı, mübarek tadın
Dünyanın yarısı, olsa da kadın
Hiçbiri yerini, tutmadı anne!

Kapandı kapılar, pencere, tülü
Siyaha boyandı, bahçemin gülü
Senden sonra mahzûn, bağın bülbülü
Hayata üstü de, ötmedi anne!

Bir bir göçer oldu, ana bacılar
Kalanlar gidene, hep duacılar
Kendim yaşlandıkça, eski acılar
Biter zannettim de, bitmedi anne!

Murat Kahraman Murâdî
08.05.2022/İstanbul