2021 Yılı Haziran ayı ortalarında köy çevresinde günlük yürüyüşümü yapıp eve dönerken köyün orta mahallesinde yağmur başladı. Yağmurun başlamasıyla birlikte ben de adımlarımı hızlandırıp evimize doğru hızlıca yürümeye başladım.
Ancak, yağmur hızını daha çok artırıyordu, zorlanmaya başlamıştım, gittikçe de umudumu kaybeder duruma gelmiş, çaresiz evimize doğru yürüyordum.

Yağmurun altında celelim’in evinin önünden bizim eve doğru yürürken, celelim’in bir anne şefkatiyle elimi tutup, evlerine doğru beni çektiğini hissettim. Evlerinin örtmesinin altından hızlıca beni içeri götürüp salonda, yanan sobaya yakın bir yere oturtup mutfağa yöneldi.

Ben salonda sobaya yakın koltukta otururken, aradan 20 dakika ancak geçmiştiki celelimi mutfakta demlediği çayla ve çayın yanında kurabiye türü yiyecekleri servis etmek üzere tekrar salona geldiğini gördüm.

Getirdiği çaydanlığı, çay bardaklarını ve kurabiyeleri salonda hızlıca serdiği masa sofrasına yerleştirdi.
Bir taraftan sım sıcak çaylarımızı yudumluyor, bir taraftan da muhabbeti demliyorduk celelimle..

Bu şiiri, Celelime duyduğum minnet duygularıyla kaleme almıştım.