0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
1009
Okunma
Ömrümüzün baharıydı,
Gönlümüz aşk ile dolu,
Gerisi teferruattı…
Dolaşırdık boş sokakları,
Aşındırırdık kaldırımları,
Her köşe başında bir anı!
Ufka dalardık öylece,
Deniz dalga dalga köpürürken
El ele hayaller girdabında…
Heyecanlıydık, acemiydik hayatta,
Yüreklerimiz titrerdi hemen
En ufak kaygıda!
Ve gün geldi, günler geçti,
Yıllar döküldü her sonbahar,
Bizler ömrümüzün yazında...
Artık yendik heyecanımızı,
Birer ustayız bu hayatta;
Peki ya aşk ocağında?
Aşkın ateşini harlayan
Heyecanımızmış, çömezlikmiş
Ve çocuksu bir masumiyet!
İçimizdeki çocuk, o çocuklar…
Hiç ölmesinler hep koştursunlar
Sevda bahçelerinde…
Ahmet Asal, 2019
5.0
100% (1)
