İnsan yaşlılığı farkeder amma
Bastonu yoldaşı olduğu zaman
Oglan uşak gelmez hayata küser
Yalınız başına kaldığı zaman

Güzel bir nesihat altına eştir
Hayat yollarında aydır güneştir
Geçmişi hatırlar darbe yemiştir
Bazen acı acı güldüğü zaman

Akıllı insanlar dersini alır
Arayan ilmide bilmide bulur
O kişi pir olur o bilgin olur
Hayattan dersini aldığı zaman

Bazı şeyler varki sığmıyor gize
Açıktan gelirde görünmez göze
Ah ulan diyerek, başlar lar söze
Geçmişi düşünüp daldığı zaman

Hastalıklar hep ortaya çıkarmış
O an insan tatlı candan bıkarmış
Nem duvarı gam insanı yakarmış
Dert küpü derdinen dolduğu zaman

Bir laf söyler iken özer dururlar
Azıcık bir şeye kızar dururlar
Hastane hastane gezer dururlar
Hastalıklar gelip bulduğu zaman

Leblebi misali yutulur haplar
İçini bir korku endişe kapalar
Doğru olmaz şaşar bütün hesaplar
Kargayı kılavuz bildiği zaman

Bakınca bellidir gizlenmez hâli
İnsan hayatı bir ipliğe bağlı
Bir telaşa düşer hep insanoğlu
Yaşlılık kapıyı çaldığı zaman

Kimi bunak olur kimisi ulu
Canı istemezse yedirmez balı
Hiç hazırım demez bir Allah kulu
Azrail selamla geldiği zaman

Elde tesbih dilde dua ederler
Kul Hızırım dostlar tek tek giderler
En son MUSALLA da vedâ ederler
Vâde yetip bir gün öldüğü zaman
Vâde yetip bir gün öldüğü zaman

Nuh Ali Berk
(Kul Hızır)