0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
684
Okunma
Gittiler portakal kabuklu rujlarını sürüp
İnce dantelli sütyenlerini bırakıp kadınlıklarında
Ölüme koştular önlerinde kağnı arabaları
Pazenden şalvarlı köylü kadınları ağladı onlara.
Topraktan bir renge bürünmüş yüzleri ile çekip gittiler geceden.
Siz geceyi bilmezsiniz hastalar bilir onu işçiler bilir vardiyalarında hüzünün
Kestane rengi bir köz yakar yüreğini genç aşıkların
Ah bu memleket böyle sevilir işte
Bırakır gidersin sokaklarını kaldırım taşlarının
Gizlice ölür ruhları kavgalarının
Sen öpersin anne ellerini bayram günlerinde
Sofrada sadece bir hasrettir gidenlerden kalan
Asma üzümleri altın sarısı saçları olmuş yatağının
Sen uyumazsın bilirim kaçıp gidersin kendine.
5.0
100% (2)
