0
Yorum
6
Beğeni
0,0
Puan
365
Okunma
Mevsimlerden ölüm
Aslında umutlarımızı kırık bir sonbaharın
Gölgesinde intihar etti
Çaresizliğin mevsimini yaşıyormuşçasına
Sevdiklerimiz, değer verdiklerimiz
Ve inandıklarımız bir bir ölüme mahkum oluyor
Her şeyin bittiğini zan ederken
Bıyık altından gülerken kader
İçimizde kanamasız yaralara neden olacağını
Geç fark ettim
Ama iş işten geçmişti bir kere
Nerede olduğumuz belli değil
Hangi mevsimde gönül çarkını yıktık
Hangi zamanda
Yalnızlığın uğursuzluğu hakkına girdik
Zaman ateşler içinde yanarken
Alanımızda biriken acel terleri
Karmaşık bir yaşamın dibine demirliyordum
Bilmem hangi mevsimde gönül çadırım yıkıldı
Hangi karanlık vakitte sonsuzluğa haykırdım
Avuçlarımın içinde hayatım kayarken
Acıları benliğimle beraber gömüyorum
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.