9
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
876
Okunma

Doğuştan yetim kalmıştı, yıllar önce,
Ağladı durmadan, serpilip büyüdükçe.
Kaderde gülmüyordu ona,
Artık o bir zavallıydı işte.
Üstünde paramparça olmuş elbiselerle,
Sokak, sokak geziniyor, kimsesi yok niye.
Kalbinde bir elem, ruhundaki fırtına ile,
Yapayalnız kaldı, çaresiz bir şekilde.
ZALOĞLU
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.