Gönüllü yigidim
Nice kalem kușanmıșlıgım var kelimenin siperin de..
Zırhımı kelimelerden kurup
Doru atlar da dört nala
Koştum gecelerden sabahlara
Yorgun argın nice methiyeler düzdüm
Kalbi yaralı kuşlara..

Acı acı çoğaldım
Büyüdüm büyüttüm
Cocuk yanımı
Kanatarak dilimi
Mürekkebine döküldüm aşkın
Köprüler kurdum dize dize
Geçit vermedim
Kalemsiz, kitapsızlara
Kalemin sağında
Nefer gibi dik durdum..

İşçisiyim terleyen alnımın.
Yazgısı biçilmiş, yükü vurulmuş,
Kan revan yollara düşmüş
İki hece yanyana gelsin diye
Geçit vermeyen dağları oymuşum..

Bağır çağır suskunluklarımı
Bir çırpıda bırakmışım
O dem olmuş satırlara
Gizemin de yalnızlığımın
Müptela bir aşk bırakmışım

Çekmişim kalemimi kınından
Baş üstünde akıl
Kalp üstünde satır
Kalmamış
Çizmişim üstünü sayfalarca
Canımı her yakanın..

Kalemden kaleler inşa etmişim
Savunmasızlığıma
Dört duvar germiş yek başına
İnzivayi kendine hak görmüş
Çelebiyim kalemi her kușandığım da..

Harlayıp Harlayıp ruhumu
Kerelerce şiire attım
Söndüremedi sayfalar
Ruhumdaki yangınımı..
Bezmedi kalemim
Bu savaşın galibi olmadı ..

Susturmayın !!
Susturmayı beni
Kalem aşkına!! ..

#ÜnzileŞanlı