Sonsuz baharlardan sürgünün tek selamı
Tek varlığı olan insanlığına karşı
Perde perde yalanları
Mızrabı düşmüş Kağan’ları
Doğruluk cam’ının kırılışı
Aşkların kirletilmiş yanları
Kutsalın kutsanmadığı
Bir yarını
Neden ki?
Bunca insanlığı
İnsanın zulmünde asılışı
Tercih ettirilmenin adabı
Kime sığabiliyordu bu yalanları
Seni seviyorum cümle çoğunlukları
Söylenme adetlerinde matahları
Ya Seni seviyorum’una dahi kıyamayışları
Gözlerini ve en çok da gözlerini özlemenin azabı
Neden ki?
Bunca zamanı
İnsan insanı insan kılmayı
Bu kadar önemsiz kılan hayatı
Neden ki?
Yaşamak ile yaşamamak arası
O derinliği
İnsan bir adımda yaklaşıyorsa
Neden insanlığın anlamı insanlıkta
Sayılmıyor?
İşte sevgi karşılıksızken güzel
Nazım Hikmet’inde dediği gibi
Memleket gibidir yoksuldur odam
Verip verebileceğim bir avuç sevgi
Sen sevmenin nüshasında yazılmış bir hat alemi iken
Bense yalnızlığa adanmış bir Küçük Prens genişliğinde tilkisiz dostluğunda
Ne Matemi kapanacak merhemi bulabilecegim
Ne de gözlerini sevmeye meftunluktan müebbet bir serserilikten vazgeçeceğim
Sen ilk yaz kadar vuslattın yüreğime
Kalbini şiar bildim
Gözlerin gözlerime perde mateminde
Neden ki?
Sevilmek kaç rekatta nasibim olacaktı?