Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
Kentin sokaklarında ışıklar parlıyor esmer ve fırtınalı duygular içinde bir ürperti havalandı yalnızlığıma kor ateşler içindeki yüreğe, ay beyazdı simsiyah yokluğun damladı gözlerime, gece örtüyor üstümü düşlerim ıslak üşüyorum sensizliğe...
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Yokluğun Damladı Gözlerime şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Yokluğun Damladı Gözlerime şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
Değerli şairim sayfanızda beğeniyle okuduğum anlamlı akıcı bir dille yazılmış harika eserinizi ve yazan yüreğinizi kutlarım nice güzel eserler sayfanızda görme dileklerimle kalemin daim ilhamın bol olsun selamlarımla gelecek günlerinizin hep iyi ve huzurlu geçmesi temennisiyle kalın sağlıcakla