Cilt ile ruh arasında bir yol vardır,
Bütün ihtiyaçlar oradan karşılanır,
Değerse ten tene, şehveti coşturur,
Ciltte mutlu olur, ruhunda şahlanır…

Sevene zincir vurulmaz, aşığa duvar,
Çünkü sarsıntılı duyguları var için de,
Zapt edemez ki, beklenmedik engeller,
Dağları bile deler aşık, güç var içinde...

İz bırakmayan hatıralar, çabuk unutulur,
Sende bir etki bırakmamış, belli bakınca,
Ezilsin dersin aşık yüreği, bırak kanasın,
Oysa adam eden gönlünü, böyle yakınca…

Buğday başağı san ki, biri bin edenlerden,
Solgun bir çiçek değil, göğe uzayan çınar ,
Aşkındır bu, haberin olmadı şimdiye kadar,
İçince zemzem suyudur, serince bir pınar…

Silinsin artık ayrılığın, kovalım ırakları,
Gece hüznü çözülsün, ışık ver umutlara,
Sessizliğe umulmadık bir darbe vur artık,
Birde doruğunda olgunlaşan, buhranlara...

Buralar önceden hep hayattı, şimdi değil,
Kalp, is-duman, sanki İzmir’de sonbahar,
Biraz güneş, biraz sevgi doğsun, nefes zor,
Gün uyansın uykusundan, gelsin ilkbahar…





Veysel Kimene
Sevda Şairi
(Kemal Yenice)


01.02.2013