BEZM-İ ELEST

Yetimlerin gözyaşı garibin bakışıyım
Zehir kıskacı dolu akreplerin gülüyüm
Acının kör düğümü elemin nakışıyım
Kabına sığmaz nehrin taşkın akan seliyim

Meçhule giden yolda yollarımı kaybettim
Zehir zemberek elde dillerimi kaybettim
Hâl bilmezin elinde hâllerimi kaybettim
Karanlık izbelerin çıkmazdaki yoluyum

Bezm-i elest’ten geldim yandı içim köz oldum
Zübde- i âlem idim özümü gözde buldum
Bir hicaz makamında ney çalıp hüznü bildim
Kanatları kırılmış bir serçenin dalıyım

Neyleyim bu âlemi hayâl düş gibi geçti
Dide-i ekvan idim felek çalıp da kaçtı
Nafile dolanmışım ömür elimden uçtu
Ricalü’1-gayb ehlinin çözülmeyen diliyim

İnsan-ı kâmil olup gönül ehli olanlar
Yaradan’ın nurunu didelerde bilenler
Sabırla meşakkatle çırpınıp da bulanlar
Ben de onlardan biri Yaradan’ın kuluyum.

Bezm-i elest: Sohbet meclisi
Zübde-i alem: kâinatın özü
ricalü’1-gayb:Hak dostları
Dide-i ekvan: varlığın gözü

KARDELEN(Ayrıkotu)
31.10.2021
Tülay Sarıcabağlı Şimşek
Dinar/Afyonkarahisar