NERDEN ÖÐRENDÝN?

Kalbimi yerinden oynatan güzel,
Cümle damarýmý, kaynatan güzel,
Erken görünüp de, tez batan güzel,
Sen, bu cilveleri nerden öðrendin?

Sakýnma ne olur, bir çift selamý!
Esirgeme benden, tatlý kelamý!
Yâr mýsýn sen bana, yoksa belâ mý?
Sen, bu oyunlarý nerden öðrendin?

Ben, beni seveni, görmek isterim,
Kalbimi, temelli vermek isterim,
Murada, seninle ermek isterim,
Söyle, geldiðimi kimden öðrendin?

Yüreðimde, senden baþka biri yok!
Sahte sevdalarýn, bende yeri yok!
Sevmiyorsan söyle, baþka soru yok!
Sen bu avcýlýðý, nerden öðrendin?

Bile bile geçiyorsun önümden,
Takýldýðýn bir þey mi var, dünümden?
Sevinirim, ayrýlmasan yanýmdan,
Býrakýp gitmeyi, nerden öðrendin?

Kapatsan da, kasket ile gözünü,
Hiçbir örtü, kapatamaz özünü,
Tanrý, nurla cilalamýþ yüzünü,
Sanýrým, aþký da birden öðrendin!

On yedi mi, on sekiz midir yaþýn?
Beni dinler isen, aðrýmaz baþýn!
Çok yakýþmýþ gözlerine, o kaþýn!
Bu biçim bakmayý nerden öðrendin?

Bozulmazsan, eþ olursun sen bana!
Pusulam ol, göster artýk yön bana!
Kirlenmeden, yol yakýnken dön bana!
Zikzaklar çizmeyi, nerden öðrendin?

Ben Arif’im, daim görmek isterim!
Merak ettim, doðru mudur hislerim?
Utanýrým, seni senden isterim,
Kutlarým, sen beni, benden öðrendin?

Arif GÖLGE
(Anamur, 11 Eylül 2005)