Ne anamı ,ne de babamı,tanıdım,
Ben yetiştirme yurdunun çocuğuyum,
Şefkat ellerini Devletimden gördüm,
Hocalarımızı ise birer anne birer baba belledim,

Yetimiz öksüzüz bizler,daha küçücük yavrular,
Yetimhane dört duvar,çatısından sular akar,
Mahkum edilmiş gibi bizleri buraya bıraktılar,
Çıkmamıza daha çok var,affımızı çabuk çıkarsınlar,

Kışları üşümüyoruz yaz sıcağında terlemiyoruz,
Ahçı’mız bolu’lu güzel yemek yapıyor ,seçmeden yiyoruz,
Hocalarımızın elleri hep üstümüzde onları çok seviyoruz,
Derslerimizi ve ödevlerimizi yapıyor,sınavlara hazırlanıyoruz

Kafamda delicesine sorular,neden ! terk’edildim ki ben ?
Gönlümde keder’licesine ıstıraplar,peki ama neden ben ?
Geceleri uykumda sayıklıyormuşum ! Anne Baba diye,
Arkadaşım duymuş kötü olmuş, oda ağlıyormuş derinden,

Büyüklerim evvela selam eder ,ellerinizden öperim,
Bize ne haldeyim diye sormayın sizleri üzerim,
Bırakın bizi kendi halimize,adım Necla mesajım var size,
Şiir yazdım sizlere,işte tüm duygularım haberlerim,

Yolumuz düşmüş daha bebek iken yetimhaneye,
Kaderimiydi ? feleğimiydi ?onu bilmem bir kere,
Bırakılmışım daha iki yaşımda bir başıma, şimdi sorarım size?
Neydi benim günahım suçum ? yok ise günahım suçum !
Haydi söylesinize ! Ne yaptım ki ben bu haldeyim ?

Hicranla yanmaktayız ,Muhtacız sevgiye şefkate
Elimizi uzatıyoruz size ,haydi !alın yatırın göğsünüze,
Defalarca saçlarımızı okşayın sevgiyle şefkatle,
Sımsıkıcana sarılın öyle ki sıcaklığınız işlesin tüm bedenimize,
Yuvamız olsun bizimde,hasretimiz bitsin vuslatımız gerçekleşin,
İster Bayram’da gelin ister seyran’da Yalandan’da olsa
Annemiz olun babamız olun ,hadi gelin bir kere,uzak değiliz size...