Olmuyor arayan soranım yoktur
Yalnız kaldım bu hayatta vay beni
Iradım yurdumdan yolum uzaktır
Görmen mi sevdamı artık duy beni

Geldim ben peşinden bir bak geriye
Vaz geçmiyor gönül ne olur gör beni
Gönül köşküm olsun sana hediye
Kimse sormaz senden başka zor beni

Çileli yollara düşürdü sevdan
Eritiyor günden güne sır beni
Üzgündür şu kalbim sensiz yaşamdan
İnanmazsan gir gönlüme sor beni

Kurduğum hayali yıkma sen canım
Has bahçende gülün olam der beni
Sensiz yürümüyor damarda kanım
Yaşarken toprağa gelde ver beni

Yaktın yüreğimi kara kışlarda
Söndürmüyor gülüm boran kar beni
Ahtım kaldı yuva kuran kuşlarda
Kefenime ellerinle sar beni

Mehmet Dağal yürüyorum yolumdan
Senin ayrılığın zulme kor beni
Hasretliğin daha zordur ölümden
Gam yemem istersen çekte vur beni
Mehmet Dağal / Pamukkale / Denizli.😢.