Aradım en samimi şiirlerde.
Aradım Ben seni rastlantılarda.
Dökülmüş duvarlarda saçaklarda.
Miski amber çiçeklerde güllerde.
Bir çok bayırlarda yüksek dağlarda.
Aradım Ben seni gök mavisinde.
Masmavi denizlerde.
Yelken açmış gemilerde.
Parsellenmiş yer yüzünde.
Bir çok milletler memleketler.
Gezdim gördüm........
Ekmeyimi sevgimi böldüm.
Nereden Baksam...
Hep o masum kuşlarla.
Meşkul çocukluğum...
Dün gibi..
Aklımda sakladığım uçurtmalarım.
Aradım Ben seni bir tek cümlede.
Emeklerin bereketlerin seyrinde.
Hayran kaldığım..
Bir çok karîncalar gördüm.
Oturdum seyrinde kaldım Ben beni.
Aradım arının böceyin kanadında.
Tükenmişliyimin rüzgalarında.
Nereye gitsem hep o çocukluğum.
Portakalın kabuğunda kurdeleleri kokladım.
Elmanın kabuğunda kesildim.
Güllerin dalındaki dikenine.
Gül kırmızısı elimin kanı bulaştı.
Gördüm bir birini ezenleri kıranları yarışanları.
Yine ezik yürekli çocukluğumu görüyorum.
Dökülen bütün yaprakları topladım.
Sayarsam eksik kalırım.
Artık hiç bir şeyi saymıyorum..