Kimliğim oldu hüzün, yapıştı bedenime,
Farkına vardım güzün, yansıdı tüm günüme,
Neşeden haberim yok, oyun oynayanlar çok,
Bugünün değil sızım, dönüp bakın dünüme..

Yüreğimden vazgeçtim, ruhum bile kanadı,
Bu garip nasıl uçsun, kırılmışsa kanadı..

Adım hüzün soyadım, sanıyorum ki güzün,
Harareti düşmüyor, yüreğimde ki közün,
Hüzün benim gölgemdir, ne yapsam ayrılmıyor,
Şimdi son basamakta, bittiği andır sözün.

Yüreğimden vazgeçtim, ruhum bile kanadı,
Bu garip nasıl uçsun, kırılmışsa kanadı.

Ne gök mavidir artık, ne de ağaçlar yeşil,
Ayrılık rüzgarları, diyorlar dikkat kesil
Yıldızlar bile korkmuş, firar etmişler gökten,
Bu yazı çıkmaz yazı, istediğin kadar sil.

Yüreğimden vazgeçtim, ruhum bile kanadı,
Bu garip nasıl uçsun, kırılmışsa kanadı..

Ben hüznün gölgesinde, kederlerim sararmış,
Bırakın gökyüzünü, deniz bile kararmış,
Dağların gözyaşları, ruhuma çarpmaktadır,
Hüzne müebbet ruhum, çıkar yollar aramış.

Yüreğimden vazgeçtim, ruhum bile kanadı,
Bu garip nasıl uçsun, kırılmışsa kanadı.