Bir Şairin beşer dostu kendi duygusu,
Elinde kamçısı diliyle binek koşusu,
Yüreğinde varsa Allah korkusu,
Onun için yer gök olur Muştusu,

Bir Kaptanın yüreği yerinden çıkmış deryalara kaçmış,
Tapusuz evi dümen odasında fırtınalara yakalanmış,
Tayfaları esirgeme kurumundaki gibi tarifsiz kalmış,
Karada hastalanmış doktor’da deniz havası yazmış,

Bir Emekçi fabrikada kendini sahibi sanmış,
Çalışmış didinmiş teri ile abdest almış,
Ömrünü plak gibi döndürmüş harcamış,
Gençliğin’de güçlü kuvvetli azimli kartal gözlü,
Yaşlanmış bedenini hastalık sarmış,ve emekli olmuş ,

Bir beyaz kuş kendini barışa adamış,
Bazen de haberci iyi kötü bir elçi,
İbrahim’in merakı kalbindeki sekineti,
İnsanı kendine dost seçmiş ve takla atmış,

Bir sanatçı rüyasında peygamberi görmüş,
Ağlamaktan gözlerinin pınarları kurumuş,
Dayanamamış gönlünden ne koptuysa yazmış,
Muhabbet bağına girmiş aramış sormuş,
Bestesi güftesi kendine ait Sanatçı Onun adıymış,

Şair kaptanı görünce duygusuna yenik kalmış,
Kaptan emekçiyi tanıyınca hemen denizlere açılmış,
Emekçi Beyaz kuşun havada süzülüşüne hayran’ca bakakalmış,
Sanatçı ise başka Alemlere dalmış, her kese oradan Selam yollamış...