Nefsim, aslın bir damlacık pislik değil mi?
Bir et parçası, sonra şekil verilmiştir,
Sen aciz olarak dünyaya gelmedin mi?
Farklı sanma, aynı halde gidilecektir..

Yavaşça çevreni tanımaya başlarsın,
Kokusundan anneni her yerde tanırsın,
Gün gelir okul için önlüğü giyersin,
Pekiyi aldım diye kapıdan girersin,

İlköğretim biter, lisede baş dikleşir,
Dünya senin gözlerinde toz pembeleşir,
Çalışkanlar üniversiteye yerleşir,
Adam olur, bu hayata sen de girersin.

İşine gelmezse, beğenmez, kader dersin,
Fırsatın buldukça, helâl, haram demezsin,
İmam, cami, namaz, oruç nerde bilmezsin,
Bel eğilir, asa ile yürüyemezsin.

Can çekilmeye başlar, ayak baş parmaktan,
Gelir, gelir, dayanır, çıkmaz gırtlağından,
Al canımı diye yorulur, yalvarmaktan,
Vakit, son nefes tamam olunca göçersin.

Seviyor sandıkların gözlerin ıslatır,
Gözyaşlarının çoğu sevinçlerindendir,
Kazan suyla doldurulup, altı yakılır,
Dökerler üstüne de, yandım diyemezsin.

Çarçabuk sararlar beş metre beze hemen,
Acele, musalla taşına koyarlarken,
İmam selânı da vermiştir, minareden,
Bilir bilmez kılarlar namazı, duyarsın.

Seni el üstünde taşırlar, sormayanlar,
Açılan derin bir çukura yatırırlar,
Çıkmasın diye hemencecik kapatırlar,
Başını sapıtma tahtasına vurarsın.

Konuş bakalım bu dar yerde denilirsin,
Ey benim aciz nefsim, ne cevap verirsin,
Sen ömründe ayet, hadis nedir bilmezdin,
Şimdi gerçeği gördünya, geçti iş işten,

Nerede o, önünde titreyen garipler,
Öde bakalım hakları, helâlleşeler,
Dosttan haber yok, kesildi, iletişimler,
Kaldın tek başına, ey benim aciz nefsim.

27/06/2001