11
Yorum
17
Beğeni
5,0
Puan
202
Okunma

Bana doğruluktan, söz edip durma
Doğru yoldan çıkıp, giden utansın
Ahlanıp sızlanmak, şimdi ne fayda
Haksız başı dimdik, tutan utansın.
Unutup geçmişi, hatır etmeyen
Ne varsa hatırda, tez yıkıp giden
Bir sofradan doyup, şükür denilen
Sofrayı şükürsüz, eden utansın.
Hakikât saklanmaz, günyüzü bulur
Yanlışın üstüne, mührünü vurur
Üç kuruştan insan, abad mı olur
Dost sırtından kuruş, kapan utansın
Muhabbet meclisi, gönül evinde
Gönül kırıp yıkmak, insan elinde
Riyakâr olanın, mertlik neyinde
Doğru söze yalan, katan utansın
Çok sıktım dişimi, ağzımı tuttum
Kimi görmezden geldim, kimi sustum
Edep ve adabın, ahmağı oldum
Kul Ersoy gönlünü, kıran utansın
Edebî adab-ı, yıkan utansın....
Kul Ersoy
Abad: Mamur, şen
Riyakâr: İki yüzlü
5.0
100% (12)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.