UYUYORUZ ARKADAŞ.

Kabırden gecerken kafanı kaldır.
Bır anlıkta olsa içine daldır.
Et kemıkten ayrı ayrı duruyor.
Ey nefsım sen söyle bunlar ne haldır.

Uyuyoruz uyuyoruz arkadaş.
Ölum ustumuze gelıyor yavaş yavaş.

Ey nefsım ölumle olsan aşina.
Ansızın çıkacak bırgun karşina.
Unutmak çaremı öyle sanırsın.
Dun vardı bugun yok yazar taşina.

Uyuyoruz uyuyoruz arkadaş.
Ölum ustumuze gelıyor yavaş yavaş.

Hatırlamak dahı ıstemıyorsun.
Akıbet sonucu sen bılıyorsun.
Bıletın kesılmış doğduğün gunde.
Her gun bır sayılı gun sılıyorsun.

Uyuyoruz uyuyoruz arkadaş.
Ölum ustumuze gelıyor yavaş yavaş.

Belkı bugun belkı yarından yakın.
Uyuyan ey ruhlar ayağa kalkın.
Derselerkı yolcu yolunda gerek.
Gecersız dunyayı burda bırakın.

Uyuyoruz uyuyoruz arkadaş.
Ölum ustumuze gelıyor yavaş yavaş.


Akıbet sonumuz kara topraktır.
Son baharda düşen sankı yapraktır.
Pişmanlık faydasız ımtıhan bıttı.
En son ustundekı beton kapaktır.


osman köseoğlu
.27.11.2015






iPhone’umdan gönderildi