Köy işleri bitmezdi ne yazın da ne kışın,
Köyde oniki ayda mutlaka olur işin.

Yazbaşı başlayalım tarlada bellemeler,
Yağmur yağsada bile olur ikilemeler.

Köyde en zahmetli iş toprak taşıma işi,
Kaybana yalnız olmaz lazım elbet çok kişi.

Alanonun düzünde sizin işiniz kolay,
Hadi başında o iş elbette büyük olay.

Eski cam bardak oldu nerde şimdi sepetler,
Zırzıra hasret kaldık garip oldu sohbetler.

Sade toprak değildi taşınırdı ahbinlar,
Ey gidi eski günler ne çile idi onlar.

Çile unutulurdu duyulunca kemençe,
Çok neşeli olurdu o insanlar hemence.

Gençler nasıl bilsinler o eski neşeleri,
Nasıl da arıyoruz o çileli günleri.

Türklerin kaderinde var idi göçebelik,
Köy-kom-yayla arası başlardı seferberlik.

O günleri gençlere kolay değil anlatmak,
Çok zor gelirdi bana sığırları otlatmak.

O zaman zengin azdı ama neşe yerinde,
O günlerin hayali duruyor çok derinde.

On somar mısır yapmak kolaymıydı ne dersin,
O kış buğday ekmeği verseler mutlak yersin.

Kız kaçırmak olayı çok ağır sayılırdı,
Kız kaçınca o zaman analar bayılırdı.

O zaman yük taşımak erkek için ayıptı,
Onu yapan erkekler toplum için kayıptı.

Hele de ahır yapmak çok kötü sayılırdı,
Kadınlar erkeklerce hizmetçi sayılırdı.

Bazı şeyler güzeldi bazı şeyler angarya,
Biz onları yaşadık kılıbıklık kokar ya.

Anlatmakla biter mi o eski hatıralar,
Onlar mazide kaldı tatlı ve acı onlar.

Altuncu o günleri elbette unutamaz,
Her bildiğini yazsa defterler onu almaz.


28.09.2009
Muzaffer Altuncu
-Gölcük-