Alışamadı gitti Zazoğlu İstanbul’a,
Aklı hep memlekette hasret kaldı kafula,
Hayat renksiz gözünde her şey sanki fufula(o),
Neyse oldu emekli gider artık oraya.

Önemli bir meslekte geçirdi hayatını,
Çıkarmak isteyecek emeklilik tadını,
Bazılar merak eder muhteremin adını,
"Adnan Ayaz" yazalım tahtaya ve sıraya.

Diliyorum kalmasın gönül dostum boşlukta
Akşam geç vakit yatar sabah kalkar kuşlukta,
Kafayı rahat tutsun sonra kalur darlukta,
Ara sıra uzansın Sariyerde koruya.

Her işi düzgün onun karışıklığı sevmez,
Çok iyi tanıyorum hile hurda hiç bilmez,
Ciddi bİr duruşu var o kolay kolay gülmez,
Bazen de neşter vurur açık olan yaraya.

Meşguliyeti çoktur bitiremez işleri,
Sabırsız olaylara çok sıkıyor dişleri,
O an kızgınlığından çeker bütün fişleri,
Yine de şükür olsun başlamaz yaygaraya.

Köy derneğine oldu geçen yıllarda başkan,
Aldı bizi yanına gençler ise taze kan,
Bir yürüyüşü var ki mübarek dersin dekan,
Gemiyi batırmasın vurmasın da karaya.

Duydum ki çok yakında bir kitap bastıracak
Yazdığı dörtlükleri duvara astıracak,
Bizden de atışmalar oraya aldıracak,
Bu iş hemen olacak kıyamıyor paraya.

Memleket hasretidir onun belini büken,
Olsa memlekette de eline batsa diken,
Sırtı yere hiç gelmez yenge hanım var iken,
Bir gün mutluluğunu çevirecek naraya.

Altuncu yıllar önce bu dostunu tanımış,
Ne varki son yıllarda kendine çok alışmış,
Gönlünün defterinde en üstlere de yazmış,
Ne yazık benim gibi hasrettir Çaykaraya.

02.02.2020
Muzaffer Mustafa Altuncu
Gölcük