SENİN SENİN SENİN

Her dem sevda ilminden attığın nişân
senin
Kurulduğun yere bak içimde devran
senin
Papatyalar ilişmiş yüzünde bahâr
senin
Bir esenlik huzur var varlığında yâr
senin
Peşinden sadıkâne koştuğun vefâ
senin
Gözlerinin mülkünde gördüğüm rüya
senin
Memleket saflığında güzellik ziynet
senin
Derûnî yanlarınla sunduğun ülfet
senin
Ömrüme kaç kıvılcım bıraktın ikram
senin
Sürekli yaşattığın bir bitmez bayram
senin
Fikrimde düşlerimde hülyâlarda yer
senin
Hükmettiğin kalbimde olanca sefer
senin
Yâr zülfünde bir nihân şenliği tel tel
senin
Ne mes’ud ki elimde nâzenin o el
senin
Kimsenin değil senin yaptığın vurgun
senin
Bıraktığın müreffeh anlarda efsûn
senin
Bu mısralar belli ki tümüyle esir...
senin
Malûm bu şiir sensin, malûm bu şiir
senin...
senin...

Ocak/2021

F. Selçuk Soylu