Gecenin karanlığında
Âşık olduğum o kadına yazdım
Bana kahvaltı hazırlayan uzağıma yazdım.

Yağmurun altında toprak olup
Islandığımız o günleri,
Her sabah bana seni seviyorum demeni,
Her gece uyurken konuştuğumuz onca şeyi
Bilumum birçok şeyi
Beraber özne olup
Yaşadığımız tüm ama tüm şeyleri
Hiçbirini unutamıyorum.

Sen aşkı bulduğunu sanıyorsun dediler
Kulak asmadım, unuturum belki dedim
Ama unutamıyorum gülüşünü, sesini,
Siyah saçlarını, kahve renkli gözlerini
Hiçbir şeyi unutamıyorum
Sana ait ne varsa uzağım.

Bir gün yine ansızın bir telefon bekliyorum
Açtığımda Sami/m neredesin diyerek
Yarı azarlayan yarı huysuz ve gıcık
O ses tonunu duymak istiyorum
Seninle yine gecelere kadar gülmek,
Sabahlara kadar hiç durmadan
Konuşmak istiyorum, hiç durmadan
Sana sarılmak istiyorum gari
Sanki hiç bırakmayacakmış gibi
Sarıp sarmalamak istiyorum uzağım seni.

Sami Arlan..