1
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
374
Okunma
İçimde kaybolmuş bir şehir
Işıkları bir yanıp bir sönüyor
Onu ararken duruyor zaman
Gamsız dünya hala dönüyor
Kaybettiğim bir çok şey gibi
Aklımın köşesinde mıhlanıyor
Öyle bir döngü ki hergün yeniden
Ve bir öncekinden daha çok acıtıyor
Gecenin karanlığı yetmiyor
Hüzünlerimi örtmeye
Yağmurun gücü yetmiyor
Gözyaşlarımı gizlemeye
Yetmiyor işte hiç bir şey
Hiç bir şeye...
Ben bana yeterim sanıyorum
Zaman zaman
İçimde ki budalayı oyalıyorum
Çoğu zaman
Ah bu ben!
Ele avuca sığdıramazken
Kalbimi,
Kim susturabilir ki,
İçimde ki haklı isyanları
Kim ikna edebilir
İnandığım şeylerin yalan olduğuna
Bir zar atıyorum şimdi
Ne gelirse bahtıma
Bana ayrılan zamana tahammül ediyorum
Küsmüyorum artık sonuma
Küsmüyorum bana ait olduğunu düşünüp
Kaybettiğim ne varsa...
5.0
100% (1)
Cevap Yaz