Şey gibiydim aslında
Dünyanın herhangi bir ülkesindeki
Herhangi bir memleketin
Herhangi bir mahallesinden
Kaçıp
ama yine
Dünyanın herhangi bir yerine
Gitmiş gibi.

Kaçmanın
Kurtulmak olmadığının özel bir dersi

ya da

Kaçmanın
Kurtulmak olmadığını hissetmek gibi

ve yani
Korka korka öğrendim
Yaşamak istemediklerini
Yaşamamak için
Üzerine gitmem gerektiğini

Aslında
Ustalarım anlatmıştı
Bir şiirde okumuştum mesela
Bir flimde görmüştüm
Bir kitapta vardı
ve söylemişti bir dostum

Yanılgılarım beni ben yapıyordu
ama
Ben
Beni tanımakta zorlanıyordum

Aynalarımın kırık
ve
Sesimin kendime yabancı olduğu zamanlardı

Bütün tanrıları tanıyıp
Hiç birine inanmadım

Bütün insanları sevip
Güvenmedim hiç birine

Yinelemek
ve
Yenilemek arasındaydı
Hatalarım
ve ben hala
Kırılmış aynalar arasında
Kendime bakmaktaydım

Oysa
Söz veriyordum her sabah kendime
Güneş doğmadan umutlar toplamak
ve daha çocuklar sokaklara dökülmeden
Oyunlar başlatmak için

Oysa
Her sabah
Dua ediyordum
Okuduğum kitaba
Kimin yazdığını umursamadan
Sonunu başlangıcından okumamak için

ve

Oysa
Her sabah

Yenilenmek istiyordum

Yeni bir başlangıçla

...