Mayıs gelince bir telaş evde
Mevsimlik işçi olurdu elleri
Artık bir yaz rahat geçerdi herhal
Hastalanmazdı korkusundan aç kalmanın
Evde bulgur yoğurt ve meyan
Kimderki bu toprak damlı evde
Özgürlük pencerelerde ışık
Artık mayıs geldi sevinin güvercinler
Sizede alınır bir yem çıkrısı
Sizinde kursaklarınız tok olur gökyüzünde
Karşı sarı boyalı evde Ayten hanımlar
Daha bir geliverir bu eve.
Yaşanır yeniden umutlar
Toprak kokan bu evde.
Gerçi zordur şantiyelerde yaşam
Küçük bakır tencerede pişer
O kırmızı burgul çorbası
Ve gözleri nemlenir umudun
Mayıs gelince evdekilerde bir sızı
Niye böyle bu düzen.
Üzülüyorum vakitsiz ölümlere
Heleki çocuklara gençlere
Herşeye üzülürüm ben
Bir serçenin susamışlığı
Bir kadının ürkekliği hayatla
Yitik anaların hüzününü
evlat yüreklerinde.
İşçi kadınlar anlatır bana hikayesini
O yorgun mavi gecenin.
Lacivert bir sızı kaplar
En canhıraç haliyle
Özler yürek gidenleri.
Mayıs gelince üzülürüm ben.