(I)

Unutmak / unutulmak
bir şarkı ki hüzünlü
ezgisinde acı var
kulaklarımızda yürüyen
- hiçbir zaman uslanmaz acılar! -
İçinde üşüyen
Çıplak hatıralar

(II)

Bir ışık var
görüyorum
çok uzaklarda parlak.
Bir ışık
çok uzaklarda
gözlerimi alıyor
bırakmaz gözlerimi
Gözlerim çok uzaklarda kalıyor

(III)

“Hayal meyal hatırlansa da
unutmaya
mahkûmuz hep.”

…

Böyle demişsin
minik gözlerinin
bir nazarına
vurulduğum
kadın
mahkûmluğu ne zaman
kabul ettin!

Özgürlüktü
bendeki adın
minik gözlü kadın’
- ım
Bunları sen mi
sen mi
Sen…




(IV)

Unutmak / unutulmak
bir alev yüreklerimizde
sıcak!..
Ne bulursa yakar
ve ellerimize düşer alevi
ve parmak uçlarımızdan kanar
kanlar içinde yaramız
yaramız insanlardır!..
Parmak uçlarım yanar

(V)

Uçlarında parmaklarımın
hep unutmak var!..
Yanıyor
alev alev yanıyor
yanacak,
ve bir ateşten daha sıcak…
Uçlarında parmaklarımın
hep unutmak var
uçları sivri sivri
uçları sımsıcak
Bundandır onlara
verdiğim
İsim
bıçak!

Batıyor
kalbime
ölüyor
- um!


Bir daha
bir daha
Kalaylanmayacak.