On beş Temmuz gecesi, bir yeniden doğuştur.
Kudurmuş köpekleri, halk eliyle boğuştur.
Milletin canlarını devletine bağıştır.
Ölüme karşı böyle dik duramaz her beden.
Namert oğlu namerttir, medet uman darbeden.

İslama çöreklenen, haçlı yılanı bunlar.
Hasan Sabbah müridi, İrem yalanı bunlar.
Soysuzlar sürüsünün, arta kalanı bunlar
Düşmanı bırakıp da milletiyle harp eden.
Namert oğlu namerttir, medet uman darbeden.

Üniforma maskeydi, sahte süstü o gece.
Fırıldak geçinenler, hepsi sustu o gece.
Helikopter, uçak, tank, ölüm kustu o gece.
Türk askeri olamaz, bizi ezen, darp eden.
Namert oğlu namerttir, medet uman darbeden.

Yüzlerce can o gece, şehadete ermişken.
Göğsünü kurşunlara, siper edip germişken.
Naklen maç izler gibi, gözleriyle görmüşken.
Kontrollü bir darbeydi, diye sözler sarfeden.
Namert oğlu namerttir, medet uman darbeden.
(onuncuköylü İsmail SIKICIKOĞLU)